Ongeluk Jan 1999 - Pagina 2

Hierboven dan de schade aan mijn oude Daf 3600, na de berging is deze gebracht naar een Daf dealer in Hoogeveen.
Zo op het oog lijkt de schade wel mee te vallen, wou hem eerst ook nog weer klaarmaken, maar na met expers te hebben
gepraat, werd het me afgeraden, want heel veel kleine dingen waren stuk of krom of afgebroken.

linksboven, de tank van 1000 liter die ik zelf heb gemaakt van 2 kleintjes, dagen lassen om alles dicht te krijgen
Daarnaast een van het chassis, aan de kleine bobbeltjes kun je zien dat deze dus krom is.
De achterkant van dichtbij, ook hier veel stuk, spatborden en steunen, achteras welke scheef staat,
beugel voor gasflessen voor de standkachel lampen die stuk zijn, de schotel waar de trailer aan vast zit
is met 8 dikke bouten vastgemaakt, door de klap waren ze allemaal afgebroken, de schotel zat nog aan de oplegger
Dan helemaal rechts de achterkant van de motor, ook hier veel leidingen stuk doordat de oplegger tegen de achterkant
is geschoven, zelfs de kleppendekesel en kleppen waren stuk.

Hierboven ook nog wat foto's van de schade, ja denk je dan valt toch wel mee zo te zien,
maar een deur niet meer dicht wil en wat is er allemaal stuk aan de motor, en welke klap heeft de
versnellingsbak gehad toen ik vooruit wilde om weg te komen, lage versnelling en dan zo'n vaart in een keer.
Ja dan moet je je een keer achter de oren krabben of je al die tijd nog weer in zo'n auto wilt steken.
Het deed me wel heel veel verdriet dat ik afscheid moest nemen van de 3600, en nog na al die
jaren nog steeds heimwee naar die auto.

Het was er een zonder snelheidsbegrenzer, als ik zondagavond vanaf de franse grens vertrok was ik als een
van de eersten bij Parijs, want ik kon natuurlijk veel harder, berg op niet maar dat maakte ik op het vlakke stuk
wel weer goed.
Ben zelfs nog een keer boven Geneve uit geweest, met 25 ton in een koeler, diep in de bergen
en als je dan al op een moderne auto had gereden dan was dit weer heel anders, blijven schakelen
en de motor rem was ook niet geweldig.
Maar een uitdaging was het wel.
Ben na het ongeluk dik 4 maand thuis geweest om te herstellen van de inwendige keuzingen en
ben toen op zoek gegaan naar een moderne gebruikte daf 95.
Toen ik daar weer mee begon te rijden viel dat in het begin niet mee, de angs was nog steeds voelbaar
en als ik in een file stond dan liep het zweet over mijn gezicht en stond het in mijn handen.
Nu nog blijf ik afstand bewaren en in de spiegels kijken als ik in de file sta en dat nog steeds
na al die jaren.

Nou weer een van de vele waar gebeurde verhalen.

Pagina 1 | 2